Περιληπτική απόδοση  του  μύθου :

 Μια βροχερή μέρα βράχηκαν τα σπυριά από σιτάρι που είχαν μαζέψει τα μερμήγκια το καλοκαίρι. Την επόμενη εβδομάδα που είχε καλό καιρό τα μερμήγκια πήραν τα σπυριά του σιταριού και τα έβγαλαν έξω από τις μυρμηγκοφωλιές για να στεγνώσουν ώστε να έχουν να τρώνε μέχρι να έρθει πάλι το καλοκαίρι για να μαζέψουν . Στην κουφάλα ενός δέντρου όμως, είχε κρυφτεί ένας τζίτζικας μέχρι να περάσουν οι βροχές, αλλά όταν βγήκε ο ήλιος βγήκε να λιαστεί και να μαζέψει φύλλα για να φάει. Διαπίστωσε όμως ότι όλα τα δέντρα ήταν γυμνά από φύλλα και έτσι έμεινε νηστικός πάνω σε ένα κλαδί. Αργότερα είδε τα μερμήγκια να απλώνουν το σιτάρι τους και τα πλησίασε λέγοντάς τους ότι θα ήθελε να του δώσουν λίγα σπυριά από στάρι να φάει γιατί πέθαινε της πείνας. Τότε, ένα μερμήγκι

τον ρώτησε αν είχε τρόφιμα αποθηκευμένα και ο τζίτζικας απάντησε πως δεν έχει τίποτα. Το μερμήγκι τον ρώτησε τι έκανε όλο το καλοκαίρι και ο τζίτζικας απάντησε ότι το καλοκαίρι που ήταν όμορφα τραγουδούσε. Τότε το μερμήγκι του απάντησε ότι αφού το καλοκαίρι τραγουδούσες, τώρα που είναι χειμώνας χόρευε. Ο τζίτζικας τότε κατάλαβε ότι είχε φερθεί με ανοησία καθώς δεν μάζευε τρόφιμα όσο ήταν ακόμα καλοκαίρι και περνούσε την ώρα του διασκεδάζοντας.

 Ανάλυση  περιεχομένου  του  μύθου :

Στον μύθο υπάρχουν δύο βασικοί πρωταγωνιστές, το μερμήγκι και ο τζίτζικας. Δευτερεύον ρόλο παίζουν τα υπόλοιπα μερμήγκια. Το παραμύθι από την αρχή ορίζει τον χρόνο όχι ως προς την χρονολογία αλλά ως προς την τοποθέτηση μέσα στην ημέρα. Ο χώρος είναι το έδαφος και οι μερμηγκοφωλιές. Ο μύθος πραγματεύεται το θέμα της εργατικότητας και της προνοητικότητας. Τα  ζώα  στον  μύθο  αυτό  έχουν  ανθρώπινα  στοιχεία.  Το  βασικότερο  είναι  ότι  έχουν  την ικανότητα να μιλάνε και την δυνατότητα της σκέψης. Σύμφωνα με την θεωρία του μύθου ο συγκεκριμένος ανήκει στους ηθικούς μύθους.

 Δομή και  χαρακτηριστικά του  μύθου:

 Ο μύθος δεν ξεκινάει με την κλασσική αρχή «Μια φορά...» αλλά μας τοποθετεί αμέσως στον χρόνο και τον χώρο που διαδραματίζεται. Τελειώνει με καταληκτικό τρόπο, σαν να δίνεται ένας επίλογος του μύθου.Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται στον μύθο είναι απλό, λιτό, χωρίς υπερβολές και χρήση στοιχείων εντυπωσιασμού.